MIDGETGOLF IK WEET HET NIET, MISSCHIEN EEN VOLGENDE KEER

Wie ooit op school heeft opgelet tijdens geschiedenis en niet naar de benen van de juffrouw heeft gekeken, die heeft het voordeel dat hij gelijk begrijpt hoe ik met de deur in huis val.
Een dromer die heden ten dage nog twijfelt over de duur van de Tachtigjarige Oorlog staat kansloos te kijken als ik begin over het Stadhouderloze Tijdperk. Het eerste en het tweede. Paar jaar geleden, dat natuurlijk wel.
Tegenwoordig worden ze niet zo meer gemaakt. Het Voetballoze Tijdperk is er voor in de plaats gekomen. Pakweg tussen april en augustus is het dood tij. De televisie levert, om af te kicken, nog wel enkele pakkende duels als IJsland tegen Egypte en Zwitserland tegen Iran. Tijdens die duels mag geslapen worden.

Het doel van het Voetballoze Tijdperk is om fabrikanten als bijvoorbeeld Flipje Tiel, IJsboerke en Hertog Jan de gelegenheid te geven hun voorraad kwijt te spelen.
Spelers die normaliter er zuchtend vol verlangen langs lopen, mogen zich tijdens het V.T. volledig laten gaan. Vanuit een leunstoel of lui liggend op een bomvol strand mogen ze zich volstoppen zonder dat de trainer om de hoek van de deur moeilijk kijkt. Jij staat zondag in het tweede Fred.

Op de camping vloeit het bier in driestromenland, zijn de bitterballen smakelijker dan ooit. Geen enkel probleem ’s nachts om drie uur kraaiend van plezier over het terrein te wankelen. Alleen de late ochtendwandeling met WC-rol kan voor een geurige verrassing zorgen.
De dames die vooral tijdens de competitie-weekeinden veel moeten inleveren kunnen in deze interval hun hart laten spreken en de wildste fantasieën werkelijkheid laten worden. De Kamasutra ziet er in augustus bezaaid met ezelsoren uitgelezen uit..

Er blijven uitzonderingen. Sommige spelers zijn zo verslaafd dat ze niet zonder kunnen of een rare tic hebben. Zo loopt een deel elke avond in de verdomde bloedhitte rondjes om de kerk om later op de officiële training niet achteraan te lopen. Dat zijn de angsthazen.
Zomeravondvoetbal is voor de echte verslaafde. Het kenmerk van dit redelijk wilde voetbal is dat iedereen er op losknalt en dingen doet die een echte trainer snel aan de grijze haren helpt.
Echter; herinneringen aan die wilde partijen hebben de neiging nog jaren het middelpunt van gesprek te zijn op verjaardagen en doopgelegenheden. Christus Karel, weet je nog van dat toernooi in Eibergen toen je die Duitser door de lucht liet vliegen? Net een Messerschmidt…..! Niet uit te roeien die verhalen.

De ware liefhebber van het Voetballoze Tijdperk stapt in augustus vier kilo zwaarder de kleedkamer binnen. “Wie is wereldkampioen geworden jongens!”
Met roodverbrande kop en nieuwe tattoo van een brandnetel op zijn enkel laat hij zich zuchtend en steunend op de harde bank vallen. Hij ziet de trainer vol duivels genoegen in de hal staan trappelen. In de verte lonken de bulten van De Paasberg. Een laatste reep Mars steekt uit zijn achterzak. Dat pijltjes gooien was zo gek nog niet…alleen dat gifgroene shirt en die kop…….!

“Kom op mijne heren, paar rondjes om warm te worden.” De slachtoffers zwijgen, beginnen in een slakkentempo. Alleen de angsthazen rennen voluit, proberen een wit voetje te halen.

Het voetballoze tijdperk is voorbij, Duitsland is wereldkampioen, Ajax heeft de bankrekening weer zien groeien, titel naar Eindhoven, Brasil onderweg naar Vlissingen. Alles bij het oude.