DE PARTY IS OVER

[et_pb_section admin_label=”section” transparent_background=”off” background_color=”#282828″ allow_player_pause=”off” inner_shadow=”off” parallax=”off” parallax_method=”off” padding_mobile=”off” make_fullwidth=”off” use_custom_width=”off” width_unit=”on” make_equal=”off” use_custom_gutter=”off”][et_pb_row admin_label=”row” make_fullwidth=”off” use_custom_width=”off” width_unit=”on” use_custom_gutter=”off” padding_mobile=”off” background_color=”#282828″ allow_player_pause=”off” parallax=”off” parallax_method=”off” make_equal=”off” parallax_1=”off” parallax_method_1=”off” column_padding_mobile=”on”][et_pb_column type=”4_4″][et_pb_text admin_label=”Tekst” background_layout=”dark” text_orientation=”left” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”]

Het brandpunt van ons veertig jarig jubileum is verdwenen achter de horizon als een schip in de nacht. We varen weer nieuw avonturen tegemoet. De dag van morgen heeft andere uitdagingen in petto.

Receptie en feestavond mochten er zijn. Ongedwongen met bitterballen. Theo Breuer zou er trots op zijn geweest. De avond had veel kenmerken met de niet te vergeten vrijdagavond in de kantine. Een goed georganiseerde chaos hoort bij Brasil. Aan de hand van de voorzitter rolde iedereen de receptie in, om het eerste nog maar eens te feliciteren en om het jubileumboek aan te bieden. De heren van Balveren en Kusters van resp. de KNVB en Gemeente Oude IJsselstreek gaven acte de presence en lieten ook vanaf het preekgestoelte van zich horen. Daarna frommelde Brasiltango het jubileumboek in de grijpgrage handen van de voorzitter. Die zorgde ervoor dat de receptie geruisloos overging in de feestavond.
Naast de huidige lichting was de oude garde massaal eropuit getrokken om elkaar nogmaals op de schouders te slaan. Bij die eens zo doorgetrainde oud-leden bleek wel dat in de meeste gevallen hun gestroomlijnde lijven, waar ooit de tegenstanders nachtmerries van kregen, thuis waren gebleven of verstopt onder breed uitgevoerde kledij.

Alleen bij het wegwerken van de consumpties bleek dat ze nog niet veel snelheid op dat gebied hadden ingeboet. Ze wisten er wel weg mee. Zo zagen we een oud winnaar hartenjagen en ster van het oude vierde in een verhit debat met langdurig bestuurslid Theo S. en oprichter annex topscorer Johan H. over een lang vergeten wedstrijd in een onbekende hal. Niet alle informatie uit de oude doos kwam naar boven. Hier en daar zaten hiaten waar een vrachtwagen van Bosman met gemak door zou kunnen. Echter niemand treurde erom of er ooit gewonnen werd in Beltrum of Borculo. Of het scheidsrechter Bennie Slotboom was die die beroemde uitspraak “Wat dachten de heren van een elfmetertje” of een andere onbekende grootheid in zwart pak.
De nieuwe shirts van het eerste werden tentoongesteld en bewonderd door iedereen. Van trainer Paul tot de sponsor die er goedkeurend bij knikte.

Oud succestrainer Carlo M., net terug uit Oss wegens verplichtingen bij de graafschap kon vele leden van zijn oude team aan zijn brede borst koesteren. Ja, ja hier en daar werd menig traantje weggepinkt.
Het hele oprichtingsgilde was aanwezig en deed nog maar eens uit de doeken hoe de eerste uren van Brasil waren verlopen en hoe het er allemaal toe kwam. Honderd procent kwamen ze er niet uit maar met een glas bier in de knuisten komt het allemaal niet zo precies.
Ook waren veel dames van het eerste uur van de partij. Jeanette had er zelfs 1000 kilometer voor over om nog eens van mening te wisselen over een gemiste penalty en prachtige vrije trap op een toernooi in Varsseveld. Wie herinnert zich Varsseveld niet, zou ik bijna willen zeggen. Dutlertown.

Het was een prima feest. Waar ooit, voor 35 jaar, de penningmeester mij de taak meegaf zo lang mogelijk te speechen om de kosten te drukken, was er deze avond geen stress bij de chef van de centen. Zelfs Otto, die beruchte oudgeldpingelaar, nam het er goed van.

De meesten van jullie zullen het niet gemerkt hebben, maar even was er spanning tussen de huidige lichting sterren en de oudgedienden. Een muzikale clash min of meer. Dankzij een verse platendraaier stak er een bak teringherrie de kop op. Gesprekken stokten, sommige dames doorzochten hun tasjes naar Paracetamol en watten. In het kamp van de oudgedienden gingen stemmen op om naar Cafe Harbers te verhuizen en Britt R. begon te zoeken naar de allesomvattende stekker die de stilte zou kunnen herstellen.
Afgesproken werd dat de min of meer muzikale DJ maar 1 nummer mocht spelen en dus hoorden we de hele avond hetzelfde kaboem kaboem. De pret mocht het niet drukken.

Toen Fred B. begon met het verzamelen van artikelen voor zijn museum wist iedereen dat het einde nabij was. Het is weer wachten op de vijftig. Geduld is alles.

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]



Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com